De voorgestelde vermogensbelasting in Californië heeft een golf van ongerustheid veroorzaakt onder de rijkste inwoners van de staat, waarbij sommige miljardairs al stappen ondernemen om de heffing te omzeilen. Als het initiatief in november wordt aangenomen, zou het een eenmalige belasting van 5% heffen op een vermogen van meer dan $1 miljard, wat mogelijk een uittocht van vermogende particulieren zou veroorzaken.
Miljardairs op de vlucht?
Mede-oprichter van Google, Larry Page, heeft onlangs ruim 170 miljoen dollar uitgegeven aan huizen in Miami, waardoor speculaties ontstonden dat hij een van degenen is die willen verhuizen voordat de belasting van kracht wordt. Zijn medeoprichter, Sergey Brin, zou dit voorbeeld kunnen volgen. Hoewel het exacte aantal overlopers onzeker blijft, zouden ongeveer 250 miljardairs getroffen kunnen worden. Critici als Elon Musk en Bill Ackman hebben het voorstel veroordeeld als ‘catastrofaal’, terwijl voorstanders beweren dat het een noodzakelijke stap is om de extreme ongelijkheid in welvaart aan te pakken.
Een belasting op het eigen risico?
De voorgestelde belasting zou miljardairs nog steeds enorme fortuinen opleveren; zelfs Musk, ter waarde van 716 miljard dollar, zou 680 miljard dollar behouden na een heffing van 5%. Alleen al de dreiging van een dergelijke belasting heeft tot verontwaardiging geleid onder de ultrarijken, die vaak een lager percentage van hun inkomen aan belastingen betalen dan veel mensen uit de arbeidersklasse.
Politieke verdeeldheid
Politici in Californië zijn verdeeld over de kwestie. Gouverneur Gavin Newsom is over het algemeen tegen het initiatief, maar vertegenwoordiger Ro Khanna steunt het, omdat het van cruciaal belang is om de gezondheidszorg te financieren en de ongelijkheid terug te dringen. Burgemeester van San Jose, Matt Mahan, waarschuwt dat de belasting de innovatie-economie van Californië kan schaden door rijkdom en investeringen weg te jagen.
Waarom dit ertoe doet
Het debat over de vermogensbelasting in Californië wijst op een bredere spanning: hoe economische groei in evenwicht te brengen met sociale rechtvaardigheid. De mobiliteit van kapitaal betekent dat staten het risico lopen vermogende inwoners te verliezen als ze te agressief belastingen heffen. Voorstanders beweren echter dat een vermogensbelasting een eerlijke manier is om openbare diensten te financieren en de steeds groter wordende kloof tussen rijk en arm aan te pakken.
Het grotere plaatje
Het voorstel van Californië is niet uniek. Senator Elizabeth Warren en andere wetgevers hebben aangedrongen op een nationale vermogensbelasting, maar dergelijke inspanningen stuiten op aanzienlijke politieke hindernissen. De rijken maken vaak gebruik van mazen in de wet om belastingen te ontwijken, en lobbyinspanningen zorgen ervoor dat dergelijke mazen in de wet intact blijven.
De illusie van keuze?
Sommige miljardairs beweren dat het verlaten van de staat een rationeel antwoord is op een oneerlijke belasting. Anderen, zoals mede-oprichter van Nvidia, Jensen Huang, wijzen de kwestie volledig af en geven prioriteit aan de concentratie van talent in Silicon Valley boven mogelijke belastingverplichtingen. Het standpunt van Huang onderstreept de realiteit dat belastingen voor veel ultrarijke individuen slechts een verkeersdrempel zijn vergeleken met de mogelijkheden die er in Californië zijn.
De voorgestelde vermogensbelasting zou kunnen worden aangenomen als gevolg van frustratie bij de kiezers, waardoor het de enige manier wordt om geld los te maken van de ultrarijken. Het debat legt de hypocrisie bloot van miljardairs die profiteren van publieke investeringen, maar zich verzetten tegen hun eerlijke bijdrage. Uiteindelijk zou de uitkomst kunnen bepalen of Californië een toevluchtsoord voor rijkdom blijft of een leider op het gebied van de herverdeling van rijkdom.
