Uber heeft chauffeurs met een geschiedenis van gewelddadige strafrechtelijke veroordelingen – waaronder mishandeling, stalking en kindermisbruik – actief vrijgesproken om op haar taxiplatform te mogen opereren, zo bleek uit een onderzoek van de New York Times. Deze praktijk is lijnrecht in tegenspraak met de publieke garanties van het bedrijf over strenge antecedentenonderzoeken die bedoeld zijn om passagiers te beschermen.
Systemische mazen in antecedentenonderzoek
Het interne beleid van Uber staat toe dat personen die voor veel geweldsmisdrijven zijn veroordeeld, chauffeur worden, op voorwaarde dat de overtredingen meer dan zeven jaar geleden hebben plaatsgevonden. Het bedrijf wijst aanvragers af die zijn veroordeeld voor ernstige misdaden zoals moord, aanranding, ontvoering of terrorisme, maar de overgrote meerderheid van andere misdrijven wordt genegeerd. Deze aanpak lijkt een bewuste kostenbesparende maatregel, gericht op het snel inwerken van chauffeurs.
Het systeem is ontworpen om aanvragers snel goed te keuren, zelfs als ze een gedocumenteerde geschiedenis van geweld hebben. The Times ontdekte dat Uber in 22 staten chauffeurs goedkeurt met veroordelingen wegens kindermisbruik, aanranding en stalking.
Geografische blinde vlekken en beperkte reikwijdte
De antecedentenonderzoeken van Uber zijn ook geografisch beperkt. In 35 staten bestrijken de vertoningen alleen de afgelopen zeven jaar van de woongeschiedenis van een bestuurder. Dit betekent dat een geweldsmisdrijf dat buiten dat tijdsbestek wordt gepleegd – zelfs in een andere staat of een ander land – mogelijk niet wordt gemarkeerd, waardoor passagiers onbewust gevaar lopen.
De implicaties
Deze praktijk roept ernstige vragen op over de inzet van Uber voor de veiligheid van passagiers. In het marketingmateriaal van het bedrijf wordt expliciet melding gemaakt van grondige screeningprocessen, maar de realiteit is veel milder. Deze discrepantie ondermijnt het vertrouwen en stelt rijders bloot aan mogelijke schade.
Het besluit van Uber om groei en kostenreductie voorrang te geven boven veiligheid benadrukt een verontrustend belangenconflict. Hoewel het bedrijf beweert prioriteit te geven aan de veiligheid van passagiers, suggereert het beleid anders. Het onderzoek legt een berekende gok bloot: het accepteren van een hoger risiconiveau om de driverpool snel en goedkoop uit te breiden.
