Punkt kulminacyjny olimpijskiego turnieju w curlingu stał się w zeszłym tygodniu kontrowersją, kiedy wojna na słowa między kanadyjskimi i szwedzkimi zawodnikami przerodziła się w oskarżenia o nieczystą grę przeplataną wulgaryzmami. Podczas gdy media i media społecznościowe spekulowały na temat możliwego naruszenia zasad – lekkiego dotknięcia kamienia po wydaniu – prawdziwa historia jest głębszym zerwaniem z wieloletnimi zasadami sportu.
Incydent: analiza konfliktu
W meczu, który Kanada wygrała 8:6, szwedzki wiceskoczek Oscar Eriksson oskarżył Kanadyjczyka Marka Kennedy’ego o nielegalne dotknięcie kamienia po tym, jak opuścił on jego rękę. Kennedy odpowiedział przekleństwami, dwukrotnie mówiąc Erikssonowi, żeby „pieprzył cię”. Moment natychmiast stał się wirusowy, a analitycy-amatorzy analizowali powtórki w zwolnionym tempie i wyrażali swoje opinie na temat sportu, którego wielu nigdy poważnie nie oglądało.
Chociaż Kennedy prawdopodobnie naruszył przepis techniczny, naruszenie było niewielkie – ułamek cala na linii zwolnienia, 30 metrów od celu. Istnieją również dowody na to, że inne zespoły, w tym Szwedzi, dokonują podobnych subtelnych korekt. Strona techniczna jest prawie nieistotna.
Duch curlingu: gdzie leży prawdziwy problem
Curling to nie tylko zasady; chodzi o sposób egzekwowania tych zasad. Ten sport działa zgodnie z niepisanym kodeksem honorowym, który wymaga od graczy zachowania samokontroli i przedkładania fair play nad zwycięstwo. Ten „duch curlingu” ma ogromne znaczenie.
Szwedzka drużyna naruszyła tego ducha, od razu publicznie krytykując mecz, zamiast zaufać sędziom i zachować dżentelmeńskie maniery. Kanadyjczycy odpowiedzieli otwarcie zaprzeczając oskarżeniom i eskalując konflikt za pomocą wulgarnego języka.
Samoregulacja i rola wiceprzewodniczących
Incydent jest tym bardziej rażący, że dotyczył wiceskoczków – zawodników odpowiedzialnych za utrzymanie porządku i rozstrzyganie sporów. W curlingu, podobnie jak w golfie, od graczy oczekuje się przyznania się do własnych naruszeń. Fakt, że w tę sprzeczkę włączyli się sami administratorzy gry, jest hańbą dla sportu.
Historyczny precedens jest jasny: drobne naruszenia są zwykle traktowane z pewnością siebie i sportową postawą. Podczas niedawnego meczu gry podwójnej jedna z drużyn przypadkowo kopnęła kamień, a przeciwnik po prostu poprosił ją o odłożenie go z powrotem na miejsce bez ingerencji sędziów.
Dlaczego to ma znaczenie: poza spektaklem olimpijskim
Curling istnieje w wyjątkowej niszy – jest to konkurencyjny, ale przyjazny sport, który co cztery lata przyciąga oddaną (choć niewielką) rzeszę fanów. Ten wybuch grozi zszarganiem reputacji sportu znanego z fair play i swobodnej atmosfery.
Długotrwałe szkody mogą być znaczne. Mark Kennedy, odznaczony curler, może być teraz pamiętany bardziej z powodu tej sprzeczki niż ze swoich osiągnięć sportowych. Istnieje ryzyko, że ten incydent będzie definiował sam sport na długie lata. Pytanie, czy będzie to anomalia, czy przejaw szerszych zmian w etyce sportu?
Incydent przypomina, że nawet w najbardziej odległych zakątkach igrzysk olimpijskich podstawowe wartości, jakim jest rywalizacja i szacunek, nadal mają znaczenie. A dla tych, którym naprawdę zależy na curlingu, jest to skandal, który warto mieć w dupie.
