Najnowszy film dokumentalny Louisa Theroux „Inside Misogyny” wyznacza nowy poziom zaangażowania w ekstremizm internetowy. Przez ponad trzydzieści lat Thero dokumentowała marginalizowane subkultury, od fundamentalistów religijnych po zwolenników białej supremacji. Jednak film konfrontuje się ze zjawiskiem o szerszym zasięgu i skutkach: mizoginią – luźną siecią wpływowych osób, oszustów i ekstremistów, którzy wykorzystują mizoginię, rasizm i desperację finansową.
Powstanie ekstremizmu internetowego jako rozrywki
Mizoginia to nie tylko zbiór marginalizowanych głosów; to kwitnący ekosystem, w którym toksyczne treści generują zysk. Tero opisuje to jako cyniczne oszustwo, które wabi młodych ludzi podżegającą retoryką, a następnie popycha ich w kierunku podejrzanych produktów, takich jak programy handlu walutami i drapieżne „uniwersytety internetowe”. Nie chodzi tylko o promowanie szkodliwych ideologii; chodzi o monetyzację. Jak bez ogródek stwierdza Thero: „Możesz zarobić dużo pieniędzy, będąc dupkiem w Internecie.”
Skala jest bezprecedensowa. W przeciwieństwie do poprzednich tematów jego filmów dokumentalnych, mizoginia dociera do dziesiątek milionów widzów. Osoby, z którymi Tero rozmawiał, w tym HSTikkyTokky, Sneako, Myron Gaines i Justin Waller, pokazują, jak łatwo mogą rozprzestrzeniać się ekstremalne treści. Nawet Andrew Tate, pomimo wycofania się, pozostaje dominującą siłą i ma miliony zwolenników.
Ekstremizm jako reprezentacja
Najważniejszym wnioskiem z filmu dokumentalnego jest to, że dużą jego częścią jest występ. Influencerzy tacy jak Myron Gaines będą publicznie rzucać okropną retoryką, ale prywatnie zachowują się inaczej. Rodzi to niepokojące pytanie: ile w tym szczerej wiary, a ile wykalkulowanej prowokacji? Thero zauważa, że chociaż niektórzy okazują ekstremizm w imię włączenia społecznego, granica zaciera się, gdy istnieją realne konsekwencje, jak w przypadku batalii prawnych Andrew Tate’a. „To, że naśmiewasz się z rasizmu, nie zawsze zwalnia cię z odpowiedzialności.”
Meta-gra: strzelanie podczas filmowania
Tero porusza także kwestię wyjątkowego wyzwania, jakim jest bycie dokumentowanym przez swoich bohaterów. Influencerzy transmitują jego interakcje, zamieniając jego obecność w treści dla swoich kanałów. Choć było to nieprzyjemne, Thero uznał to za okazję do bezpośredniego ujawnienia mechanizmów manipulacji w Internecie. Widział, jak nawet drobne zastrzeżenia zostały wykorzystane do zdyskredytowania go, co podkreślało bezwzględną kontrolę w tym środowisku.
Dlaczego to ma znaczenie
Sukces mizoginii jest zakorzeniony w szerszej zmianie w konsumpcji mediów. Tradycyjne media straciły wiarygodność, a media społecznościowe nagradzają sensację. Prymitywne ośrodki emocjonalne mózgu są powiązane z nadmiernie pobudzonym pokarmem i często wygrywają najbardziej ekstremalne treści. Tero argumentuje, że nie chodzi tylko o pojedynczych złych ludzi; chodzi o systemowy brak umiejętności korzystania z mediów i chęć nagradzania oburzenia.
Dokument nie jest przeznaczony dla określonej grupy odbiorców. Jest przeznaczony dla osób zainteresowanych kulturą, rodziców troszczących się o swoje dzieci lub młodych ludzi korzystających z tych treści. Tero ma nadzieję, że stworzy to świadomość bez moralizowania.
Ostatecznie Inside Misogyny ujawnia niepokojącą prawdę: ekstremizm w Internecie to nie tylko zjawisko marginalne; to lukratywny model biznesowy, który wykorzystuje słabość i opiera się na uwadze. To wyraźne przypomnienie, że w dobie algorytmicznego zaangażowania oburzenie często się sprzedaje.
