Księgowość to ciężka praca. Jest to faktyczna rejestracja i podsumowanie transakcji finansowych. Tutaj przechowywane są surowe dane. Konwertując te dane na raporty dla osób spoza organizacji, przechodzisz do księgowości finansowej. Proces ten zwykle odbywa się co kwartał lub co rok.
W tym procesie zobaczysz trzy główne raporty.
Bilans podsumowuje aktywa i pasywa firmy. Jest to migawka tego, co firma posiada i jest winna w określonym momencie. Rachunek zysków i strat przedstawia wpływy brutto, wydatki oraz zysk lub stratę. Pokazuje wyniki działań za określony okres. Rachunek przepływów pieniężnych analizuje przepływ środków pieniężnych wpływających do i wypływających z firmy. Ujawnia informacje o płynności.
Te raporty zewnętrzne są potrzebne nie tylko w celu zapewnienia zgodności z przepisami. Służą do podejmowania decyzji. Inwestorzy wykorzystują je do oceny ryzyka. Kredytodawcy wykorzystują je do ustalenia warunków pożyczki.
Wewnętrzna rachunkowość zarządcza a raportowanie zewnętrzne
Jest jeszcze druga strona tego równania. Tworzenie raportów na potrzeby planowania wewnętrznego i podejmowania decyzji nazywa się rachunkowością zarządczą. W przeciwieństwie do rachunkowości finansowej, która jest skierowana do odbiorców zewnętrznych, rachunkowość zarządcza jest skierowana do menedżerów. Raporty takie są zazwyczaj generowane co miesiąc.
Cel tutaj jest inny. Tu nie chodzi o przestrzeganie przepisów. Chodzi o kontrolę. Celem jest dostarczenie menedżerom rzetelnej informacji o kosztach działalności. Ustala także standardy, z którymi można porównać te koszty. Pomaga im to w planowaniu budżetu.
„Rachunkowość zarządcza dostarcza menedżerom wiarygodnych informacji na temat kosztów operacyjnych oraz standardów, z którymi można porównać te koszty, co pomaga im w sporządzaniu budżetu”.
To rozróżnienie ma znaczenie. Jeśli próbujesz zrozumieć kondycję firmy z perspektywy zewnętrznego obserwatora, patrzysz na bilans i rachunek zysków i strat. Jeśli prowadzisz firmę, przeglądasz miesięczne raporty zarządcze. Jeden powie ci, gdzie jesteś. Drugi powie Ci, dokąd zmierzasz.
Dlaczego istnieje ta różnica
Rachunkowość finansowa podlega ścisłym zasadom. To ustandaryzowane. Dzięki temu możesz porównać różne firmy. Rachunkowość zarządcza jest elastyczna. Przeznaczony jest do użytku wewnętrznego. Nie musi mieć tej samej sztywnej struktury.
Ta elastyczność pozwala menedżerom na zagłębienie się w określone centra kosztów. Potrafią analizować rentowność według linii produktów. Mogą śledzić wydajność w czasie rzeczywistym. Rachunkowość finansowa agreguje te dane. Wygładza je. Przedstawia skonsolidowany obraz.
Trzy filary sprawozdawczości finansowej
Zrozumienie tych trzech raportów jest niezbędne do podjęcia każdej decyzji biznesowej.
- Bilans : Aktywa minus pasywa równają się kapitałowi własnemu. To pokazuje stabilność finansową.
- Rachunek zysków i strat : Przychody minus koszty równają się dochodowi netto. To pokazuje efektywność operacyjną.
- Rachunek przepływów pieniężnych : Wpływy gotówkowe minus płatności. Pokazuje zdolność przetrwania.
Zysk nie równa się gotówce. Firma może osiągać zyski w rachunku zysków i strat, ale nie osiągać zysków w zakresie przepływów pieniężnych. Dlatego też potrzebne są wszystkie trzy sprawozdania. Zapewniają różne punkty widzenia na tę samą rzeczywistość.
Podejmowanie lepszych decyzji finansowych
Analizując firmę, nie patrz tylko na zyski. Spójrz na przepływy pieniężne. Spójrz na obowiązki. Rachunkowość dostarcza danych. Rachunkowość finansowa je obejmuje. Rachunkowość zarządcza z nich korzysta.
Każda warstwa służy swojemu celowi. Ich zamieszanie prowadzi do złych decyzji. Traktując wewnętrzne dane zarządcze jako raporty publiczne, ryzykujesz ujawnieniem wrażliwych szczegółów operacyjnych. Jeśli traktujesz raporty zewnętrzne jako
