Steve Jobs is niet geboren in een leven van technologiemiljardairs. Hij kwam in 1955 ter wereld als baby die al snel werd geadopteerd door Paul en Clara Jobs, een echtpaar uit de middenklasse dat hem opvoedde in Cupertino, Californië. Deze opvoeding in een buitenwijk lijkt misschien alledaags, maar het vormde de weg vrij voor een man die uiteindelijk personal computing opnieuw zou definiëren.
Jobs was nieuwsgierig. Hij toonde al vroeg aanleg voor techniek en sleutelde samen met zijn vader, die machinist was, aan elektronica. Maar zijn interesses bleven niet bij het laboratorium. Zij verspreidden zich. Hij wilde lezen. Hij wilde experimenteren. Hij wilde heel ergens anders zijn.
Nadat hij zich had ingeschreven aan het Reed College, duurde het slechts zes maanden. Hij viel uit. Niet omdat hij faalde, maar omdat hij de kosten voor zijn ouders uit de arbeidersklasse niet kon rechtvaardigen en vond dat de lessen niet relevant waren voor zijn werkelijke belangen. Die beslissing gaf hem de vrijheid om kalligrafielessen te volgen – cursussen die op dat moment geen praktische toepassing voor hem hadden. Jaren later zou hij zeggen dat die klasse de prachtige typografie van de eerste Macintosh heeft beïnvloed.
Maar vóór de Mac was er Atari. Jobs nam een baan aan als ontwerper van videogames, een rol waarmee hij de rekeningen betaalde maar zijn honger niet kon stillen. Hij was rusteloos. Hij wilde meer dan circuits en scores. Hij wilde betekenis.
Die zoektocht leidde hem over de Stille Oceaan. In 1974, op 19-jarige leeftijd, reisde Jobs naar India. Hij zocht verlichting. Hij heeft zijn hoofd geschoren. Hij droeg Indiase gewaden. Hij ging om met spirituele leiders. Het veranderde hem niet in een monnik, maar het ontnam wel een deel van zijn ego. Het leerde hem over minimalisme. Over focus. Over de kracht van één idee.
Hij keerde blut terug naar Californië, maar veranderde. En hij vond Steve Wozniak.
Samen bouwden ze de Apple I in de garage van Jobs. Het was geen gepolijst product. Het was een kale printplaat. Maar het was een begin. In 1976 werd Apple Computer Company geboren. De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis. Maar de geschiedenis is niet in een vacuüm geschreven. Het is geschreven door een drop-out, een driftzoeker en een ingenieur die weigerden de status quo te accepteren.
Wat als Jobs op de universiteit was gebleven? Wat als hij niet naar India was gegaan? Zou Apple hetzelfde zijn geweest? Waarschijnlijk niet. Het DNA van het bedrijf – eenvoud, design, gebruikerservaring – werd gevormd in die eerste jaren van verwarring en nieuwsgierigheid.
Jobs bouwde niet alleen computers. Hij bouwde een filosofie. En het begon met een jongen uit Cupertino die besloot dat het traditionele pad niets voor hem was.
