OpenAI’s hoofd veiligheid, Joshua Achiam, is afwezig.
Na bijna negen jaar onderzoek te hebben gedaan naar AI-risico’s – en behoorlijk wat indruk te hebben gemaakt tijdens het proces tussen Musk en Altman – pakt Achiam zijn dozen. Het is meestal een schone pauze. De futuristische hoofdtitel vertrekt ook.
Aan de andere kant van de Bay Area zijn de zaken lelijker.
Meta-medewerkers zijn het idee van Mark Zuckerberg van een bedrijfsbrede AI-hackathon beu. Eén medewerker postte openlijk en zichtbaar voor iedereen: “Ik weet niet zeker of dit bedrijf de hackathoncultuur nog ondersteunt.” Dat is niet alleen maar een klacht. Het is een aanklacht tegen een personeelsbestand dat gebukt gaat onder eindeloze reorganisaties.
De chaos breidt zich ook uit naar de privacy.
Meta heeft een intern trackingprogramma voor medewerkers stopgezet nadat gevoelige gegevens binnen het bedrijf waren gelekt. Oeps. Ze lieten de informatie zichtbaar achter. Daarna moesten ze het schrobben. Het ziet er niet goed uit als de bewakingscamera zichzelf aanzet.
“Ik weet niet zeker of dit bedrijf hier op dit moment zin in heeft”, is niet wat iemand zegt, maar de stilte is luid genoeg.
Bij OpenAI slaat de poort dicht.
Ze hebben nieuwe AI-modellen gebouwd – GPT-5.6 klinkt op papier flitsend. Je kunt ze echter niet aanraken. Het Witte Huis kwam tussenbeide en vroeg om uitstel van de uitrol. Dit komt slechts twee weken nadat Anthropic zijn meest geavanceerde modellen offline moest halen. De overheid speelt niet meer. Of misschien zijn de laboratoria eindelijk bang.
Terug bij Meta is de pijn diepgeworteld.
CTO Andrew Bosworth schreef een interne memo waarin hij toegaf dat hun recente AI-herstructurering “afschuwelijk” was. Sterk woord voor een tech-manager. Hij belooft stabiliteit. Betere communicatie. De terugkeer van voordelen. Hij weet dat het moreel in het toilet zit.
Stabiliteit, zegt hij, komt eraan.
We zullen het geloven als we zien dat het organigram niet meer elke dinsdag verschuift.
Google DeepMind probeert iets moeilijker.
De gesprekken over vakbondsvorming strompelen uit de poort. Werknemers zeggen dat leidinggevenden niet alleen terughoudend zijn om zich bij een vakbond aan te sluiten, maar ook niet bereid zijn er zelfs maar zinvol over te praten. Er ontstaat frustratie in de onderhandelingsruimte.
Ondertussen moet iemand binnen OpenAI het product bouwen terwijl de advocaten in paniek raken.
Maak kennis met Thibault Sottiaux. Hij hielp mee om van AI-codering de groeimotor van OpenAI te maken. Nu loodst hij ChatGPT door de grootste transformatie tot nu toe. Het is rommelige techniek. Het is essentieel werk. Het houdt de lichten aan.
Is Cursor de volgende?
SpaceX kocht Cursor, de code-editor. Er is een reële vraag of SpaceX Cursor modellen van rivalen als OpenAI en Anthopic zal laten hosten. Het stelt de kwetsbare vriendschappen tussen de grote AI-laboratoria op de proef. Kan een Elon-bedrijf neutraal terrein behouden?
Twijfelachtig.
Bij Meta is de AI-eenheid een treinwrak.
Uitgelekte discussies noemen het “een totale puinhoop.” Eén anonieme bron liet een juweeltje vallen: “Zeg hem dat hij een stuk stront is.” Dat is bedrijfsbestuur dat fout is gegaan. Leidinggevenden zijn verloren. Medewerkers schreeuwen. De strategie heeft geen vorm.
Op het gebied van hardware verandert het grote geld van eigenaar.
Qualcomm kocht Modular, de bruisende chipsoftware-startup, voor bijna $ 4 miljard. Een van de populairste weddenschappen uit het AI-hardwaretijdperk is zojuist uitbetaald.
En aan de rand merken gebruikers de rekening.
Het tokengebruik neemt explosief toe. “Tokenomics” is niet zomaar een modewoord; het is een begrotingscrisis. Softwaremakers en e-commercemerken hebben moeite om dit ding te prijzen. Wie betaalt als het contextvenster te zwaar wordt?
Niemand weet het eigenlijk nog.
